Rimbaud i Polacy.2

II

Dla młodego Francuza Europa była jedynie cmentarzyskiem idei lub ich zatęchłym bagnem. Prawa, normy, literatura i sztuka jedynie szminkują trupa z jego rytualnym chrześcijaństwem i pozornym humanizmem. Nie jest dla niego możliwe  „życiopisanie”; nadto ryzykowne, destrukcyjne, a nie chce dokonać całopalenia poprzez swoją wyobrażnię i wrażliwość. Rimbaud rzuca pisanie  i poprzez Cypr dotrze do serca Afryki. Spędzi  przede wszystkim w Hararze jedenaście lat. Będzie tam m.in zajmował się handlem kością słoniową; bezwzględny, okrutny dla zwierząt i ludzi. Często przeistacza się w barbarzyńcę. Do Europy wróci tylko po to, żeby umrzeć 10 listopada 1891 roku w Marsylii.

Dość szybko twórczość i awanturnicze życie autora „Sezonu w piekle” zainspirowały Polaka i wybitnego pisarza angielskiego Josepha Conrada do napisania opowiadania „Jądro ciemności”  w 1902 roku. Podróż Marlowa w górę rzeki Kongo do siedziby ekscentrycznego Kurza jest odszukaniem prawdy bez masek i szminki, prawdy ponadczasowe; natura ludzka to kłębiąca się czerń, w której obłęd miesza się pożądaniem zła i bezmiarem trwogi. Trwogi człowieka przed samym sobą, przed innymi ludżmi czy śmiercią. Los Kurza  i jego przemyślenia stają się tożsame z losem i wnioskami Rimbauda. Notabene F.F. Coppola umieścił dzieje Kurza w realiach wojny wietnamskiej w słynnym obrazie „Czas Apokalipsy”: w tym filmie natura ludzka z wrodzoną dzikością umysłu i serca pozostaje taka sama, jak w prozie Conrada.

 

Copyright by Marek Sienkiewicz, 2011

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s