Rimbaud i Polacy. 4

IV

Skamandryci jak i  futuryści przejmowali od Francuza fascynację zmysłowością, biologizmem życia. Sławili wszystkie szerokobiodre i pysznopierśne istoty, zatracali się w ekstazach miejskiego tłumu. Rimboud  na pewno przyczynił się do rozpasania obyczajowego .i usuwania tabu w literaturze i sztuce..Sam miał na koncie toksyczny, pełen dramatycznych zwrotów związek z innym poetą, Paulem Verleinem, zakończony ostatecznym rozstaniem w Stuttgarcie w 1875 roku. Paradoksalnie jednak  jego pochwała hedonizmu była przekorną tęsknotą  za prawdziwą miłością, była buntem przeciwko temu, co ludzie nazywają „miłością”. Przecież  w „Iluminacjach” pisał : „Trzeba na nowo wymyśleć miłość, to wiadome. A kobiety?. One pragną tylko zapewnionej sytuacji. Z chwilą zdobycia sytuacji odkładają na bok piękno i serca. Powstaje chłodna wzgarda, to pożywka dzisiejszego małżeństwa”. Cokolwiek brzmi to współcześnie…, choć ryzykowne jest identyfikowanie się w pełni z tymi  stwierdzeniami  tego anioła i szatana z Charleville.

Dzięki Miriamowi (Zenonowi Przesmyckiemu) i jego książce „U poetów ” z przekładami literatury francuskiej z 1921 roku,  Rimboud ze  „Statkiem pijanym” i innymi utworami  niewątpliwie wywarł również wpływ na dokonania  rodzimych  ekspresjonistów, z Józefem Wittlinem  i Emilem Zegadłowiczem czy   naszych nadrealistów z Adamem  Ważykiem i Józefem Czechowiczem na czele. Ja jednak chciałbym zwrócić uwagę na rzadko przypominanego poetę Władysława Sebyłę, kojarzonym przed wojną z „Kwadrygą”. Dla Rimbauda poezja to magia i wizjonerstwo. Sebyła był także poetą – wizjonerem i lirycznym eschatologiem. Jeden i drugi w gruncie rzeczy wieszczą kataklizm związany z wszechobecnym złem,  jego bezwzględną  mocą. Władysław Sebyła swoje proroctwo – zawarte w poemacie „Obrazy pamięci” – odczuje w sposób niezwykle okrutny. Jego ciało zostanie znalezione w grobie w Katyniu  w 1943 roku.

Apokalipsa wojenna i socrealizm zepchnęły w cień  rozważania o Francuzie w Polsce. W Europie kontestatorzy lat 60-tych, wychowani na muzyce J. Joplin i The Doors, uczestnicy rewolt studenckich w Berlinie Zachodnim, Rzymie, Paryżu – zaczęli określać siebie -” dzieci Rimbauda”, gdyż był on dla nich symbolem niezgody na świat mieszczańskiej moralności i konsumpcjonizm. W czasie tych burzliwych wydarzeń  w naszym kraju pojawiła się grupa twórców m.in E.Bruno-Milczewski, A.Babiński, J. Gielo, głosząca powrót do „życiopisania” ; odwoływała się do  „Listu Jasnowidza”. Pojawił się także Jasnowidz znad Odry – Rafał Wojaczek.

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s