Rimbaud i Polacy. 5

V

Pochodzący z Mikołowa R.Wojaczek nie ukrywał ,że jest jednym z „dzieci Rimbuda”. Dał temu dobitny wyraz w debiutanckim tomiku „Sezon” z 1969 roku; było to nawiązanie do „Sezonu w piekle” i do koncepcji poety-jasnowidza, do „życiopisania”,które w sposób drastyczny realizował we Wrocławiu.Zatem etos jasnowidzenia przeniósł znad Sekwany nad Odrę.Tam w knajpach, barach,na dworcach czy wynajmowanych pokojach,ba,nawet w więzieniu,szuka i rozpoznaje swoje „ja”,kontroluje i poddaje próbom – osiąga status Jasnowidza.Wszak w tytułowym wierszu z „Sezonu” pisał o autentyczności istnienia: „Jest ja/ale mnie nie ma”. Rafał Wojaczek podejmuje próbę zniesienia granic między życiem i sztuką poprzez brutalną auto-ekspresję i zakończy się ona tragicznie; w maju 1971 roku dojdzie do samobójstwa poety. Na pewno przedwczesnego,może niepotrzebnego, chociaż dopełniającego jego literacką legendę.

Lech Majewski główną rolę w filmie „Wojaczek” powierzył obiecującemu poecie Krzysztofowi Siwczykowi. Wydawało się, że on będzie niejako następcą twórcy „Innej bajki” i następnym z dziedziców przesłania Rimbauda. W jednym z wywiadów wspominał: „Jako nastolatek przyjeżdżałem z Gliwic do Mikołowa, wchodziłem do klatki schodowej i nasłuchiwałem pod drzwiami,za którymi on kiedyś przebywał.Bałem się zapukać do jego rodziców. Szukałem pretekstu,żeby chociaż porozmawiać z jego dawnymi sąsiadami”. Z tych słów emanowała fascynacja życiem i poezją Wojaczka. Jednakże Krzysztof Siwczyk w zbiorze „Emil i my” z 1990 roku. albo ostatnich „Wiersze dla palących”, „W państwie środka” upodabnia się do Jasnowidza znad Odry jedynie w warstwie filozoficznej. Głosi programową nieufność, brak jakichkolwiek oczywistości. Mówienie o świecie i ludziach to szerzenie „zbędnych diagnoz”. Nie ma też u Siwczyka obsceniczności, a o Bogu pisał z ironią : w „Ofiarach losu”: „Dzięki Bogu/jesteśmy do/niczego”. Nawiązuje do Rimbauda czy Wojaczka, ale też tworzy własny świat poetycki,w którym najwięcej o „znoszonych twarzach ” i śmierci indywiduum, powszechnym zgubieniu ludzi „bez zastosowań”.

Obecny kryzys finansowy doprowadził do powstania Ruchu Oburzonych, również w Polsce. Niektóre hasła wskazują na to, iż możemy mieć do czynienia z „dziećmi dzieci Rimbauda”. Na pewno znajdzie to swój wyraz w literaturze i sztuce – zawsze związanej z niezgodą na zastany świat i buntem. Przesłanie młodego Francuza znowu staje się głośne,bardzo głośne,przerażająco głośne.

Copyright by Marek Sienkiewicz, 2011

Advertisements

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s