Uśmiech Porto

W Barredo przy wąskich i krętych uliczkach
Przeciągają się leniwie zagadkowe koty.
Balkony witają suszącą się bielą bielizny,
W oknach czerwienią słońca zachodzą pelargonie.

Kobiety plotkują tutaj jak pamiętliwe azulejos,
Dla nich czas zatrzymał się przy katedrze Se,
Rzeka Duero niedługo ich cienie będzie wspominać,
Gdyż starość jest tu widmem i ledwie jego echem.

W Barredo teraz tęsknoty i pobożność w nawach,
Do nieba wznosi się ze śpiewem Anioł Południa,
Znany z zamiłowania do retoryki, procesji i cudów,
Gwałtowny, mistyczny, żałosny i zwykle daremny.

Barredo to najstarsza dzielnica Porto. Azulejos- ozdobne płytki ceramiczne, niejedno widziały.

Copyrihgt by Marek Sienkiewicz, 2012

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s