Prośba

Usiądź tutaj, przy mnie, blisko moich tęsknot,
W życiu, które się trwoni, nieświadome siebie.
Ty również należysz do nocy. Bądź mi też wiedzą,
Która będzie mówiła mną w czasie trosk i klęski.

Przytul się teraz i oddychaj mocniej pełnią ciepła,
Niechaj poczuję w Tobie puls szczodrobliwej perły.
Bądź myślą i gestem, i codzienną radością grzechu,
Ocaleniem przed tym, co ulotne, z naszej niepamięci.

Połóż się, bądź odgłosem krwi płynącej między czasem
Skupionym w nas, policzalnym, a czasem już bez miary.
Bądź ze mną jednym muśnięciem ręki, niczym to światło,
Które błyszczy z każdej strony, dotyka nas i karmi.

Połóż się teraz, przy mnie, blisko moich tęsknot…

Advertisements

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s