Twoje smutne oczy

W Twoich oczach smutek, wzruszające misterium nocy
pośród bezsenności; mojej i łóżka, ścian, sufitu.
Przegląda się w nim, jakby w moim czarnym lustrze,
natarczywie zerkając przez zasłony, niebo i księżyc.

Wyprzedza on słowa tak pośpiesznie, że wycofują się
w milczenie i ukradkiem, po kryjomu gryzą się w język
Lub przez chwilę szukają siebie w schronie poduszki.

W Twoich oczach odnajduję nad ranem zawsze swój smutek;
przestrzeń, w której znowu prosi o doskonałość miłość
i nie odwraca już niespokojnego spojrzenia w Twój sen.

Copyright by Marek Sienkiewicz, 2012

Advertisements

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s