Wczoraj, dziś i jutro

Zawsze miłość można pełniej dopowiedzieć
o całą ułomność naszego języka, a nawet
gesty i milczenie, które tak samo nazywamy.

Zawsze można kochać mocniej i głębiej,
gdyby nie obawa przed zatraceniem w burzy,
która chce być sobą, także bez zwykłego gniewu.

Zawsze możemy kochać uważniej i szczerzej,
lecz jakiś wehikuł pozwala mijać nam oddanych,
nie odwracamy głowy za odchodzącymi krokami.

Zawsze miłość ma nas nie dość i zawsze za mało
o codziennie przyzywaną swoją własną miłość.

Advertisements

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s