Bacello (15)

W muzyce barw błękit słyszę w Tobie,
Ten subtelny w lazurach, pewny głos
I niepokorny niczym w oczach morze,
W którego bryzach dopełnia się los.

A teraz rzewnie bezmiar ton podnosi,
Przyzywa, zwabia nad syreni brzeg.
I ponad ten śpiew wciąż mnie wznosi
Twych szczerych słów błękitny dźwięk.

Już wiatr cichnie przy nocnym niebie,
I księżyc zwodzi ciemności w niwie,
I z jasnej poświaty strofa dla Ciebie
W ramionach fal w Twój błękit płynie…

I zawsze słyszę błękit w Tobie…

Często wydaje mi się, że Bacello ma błękitny głos…

Copyright by Marek Sienkiewicz,2012

Advertisements

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s