Natalii (VI)

Śniłaś mi się ostatniej nocy.
Jakby z pępowiny światła
wyrosła dzika jasność.
Jak moja tęsknota?
Jak moja!

Jesteś dla obrazów wspomnień
i w tym, co nigdy nie spełnione,
i imieniem oczekującej nadziei.
Snem widuję w splotach zdarzeń
złoty warkocz Twej czułej gwiazdy.

Telemach Pilitsidis

Advertisements

One thought on “Natalii (VI)

  1. telemach @pilitsidis.pl

    melancholia

    I ten dzień minął
    bezpowrotnie
    z ostatnim mgnieniem światła
    Ziarno melancholii przesiewając
    do naszych serc
    Wilgotne
    szare
    cienistym smutkiem otoczenia

    Minął znowu dzień
    Noc
    ze snem odległym
    i nie czytelnym
    w ciemności
    w której pełno
    zasłoniętych oczu

    Odpowiedz

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s