Syzygia

Wbrew prawom logiki
postrzegam ziarno światła
wygasłej gwiazdy
i jednocześnie
pławiący się
w lustrach smużyn
księżyc.

Moja twarz
chmury
drzewa
i gwiazdy
w tym samym czasie
wśród kropel deszczu
syzygią kosmosu.

Telemach Pilitsidis

Advertisements

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s