Tęsknota

Najczęściej blisko niebieskiej linii horyzontu,
zamknięta w przezroczystej żywicy przestrzeni
z pulsującą w wietrze niespokojną łuną serca.
Jakże spragniona rojeń o wielkim niedosycie,
który pamięta o najmniejszym supełku światła.

Bez ceregieli przywołuje mnie realnością jaźni
albo wytęża wzrok patrząc w lustro imaginacji,
kiedy ta zaskakuje niedoskonałą wizją Arkadii.

Telemach Pilitsidis

Advertisements

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s