Nagi

Po raz kolejny senność nad ranem
kończy się na gościnnym dworcu.
Torbę podróżną zawsze mam pustą,
jak zwykle jechałem bez biletu.

Nadchodzi czas uświadomienia.
Nie istnieje droga prowadząca
do domu. Tam, gdzie zmierzam,
można podążać nago, bez bagażu.

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s