O poezji

dziwne
jak mocno zakorzenione są w nas
wspomnienia
a my chcąc je uczynić nieśmiertelnymi
wciąż przywołujemy do życia
w wierszu
jakby na przekór
coś na trwale
zapisuje się w zakodowanym szyfrze liter
i coś na zawsze umiera
Telemach Pilitsidis

P.S. Znowu w komentarzu poruszający wiersz znakomitego malarza. Z radością umieszczam go na stronie.

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s