Potem cisza

Wokół jej zmienne trwanie
i z migotliwych kroków
wibrująca materia.

Milczenie pełne westchnień
z łzami rezygnacji dla tych,
co jeszcze tu pozostaną.

Zawsze niepewność dla tych,
co w świadomości odchodzą.
Przekraczają ostatni szczebel
do wieczności poprzez życie.

Potem w przemijaniu obrazów
smutne światło mroczności.
Pełny litościwej samotności
rosnący w nas głos ciszy.

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s