Wyspa Margo

Jest w niej ten rozmyślny upór, który każe
Rozpraszać ciemność tylko w misteriach ciał,
Muzykę słyszeć w krzyczących okruchach słów,
Nagością wrastać w pewność jak w zagubienie.

Nawet w snach nie czeka na przyjście miłości,
A przecież stale spogląda na zamknięte drzwi.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s