Twoja róża

I
W dotyku łono, wilgotne, zamknięte
Płatki ogrodu, czekające na poranną rosę
Kobiecość spodziewająca się obfitości.

I kępka, złote runo, ciągła wyprawa Argonautów
Aż do zatracenia w gorączce i zdyszanym powietrzu
Zalotna, wabiąca jak syreni śpiew.

Rozchylam płatki ustami, językiem
Przenikając cały w ich rozkwitłą istność,
One znów wstrzymują oddech, otwierają się…

II
Róża Salome i Safony, i z różanych ogrody Beardeleya
Ale też płodne wzgórze, winnica szukająca światła
Do którego zmierza mężczyzna dla początku i końca.
Smakując w tym słodycz, czując gorzką sprzeczność.

Winnica. To ona rodzi, a nie rodzą się same
Ociekające gęstym sokiem dojrzałe grona.

Copyright by Marek Sienkiewicz, 2012

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s