Tyle nas, ile pamięci

W zmierzchu barw
trzy czwarte dnia
upływa w milczeniu.

Po drugiej stronie
alomagnetycznej głębi
czyjaś dłoń ciąży
zawieszona w pustce.

Zamykasz oczy,
w Tobie brzask
i tysiąc słońc,
które oświetlają rozum.

Samopoznanie
zaczyna się
przed świtem słowa.

Nowe oznacza trwanie
rozpiętym na wietrze
żaglem pamięci.

Telemach Pilitsidis

P.S. Nowy, filozoficzny tekst Telemacha…

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s