Hiszpański taniec

Maria w tańcu, z piersią dziko naprężoną,
gwałtowna, wśród świateł wolność na pół śni.
Zachłanny ruch, obcasów stuk, migot i okruch,
i na wpół cygańskie oczy, wiatr unosi brwi.

Już bierze tamburyn i dostojny chłód menory
zostawia w posadzki drzazgach i skrach,
by odsłonić z cienkich falban gładkość nogi,
wymykającej się sukni, jak morzu szkwał.

Teraz półkolem wachlarza z dumą rozpościera
wyniosłość w skinieniu, spiralę dwojga rąk
ciska ku cieniom amantów, w meandry piruetów
chcąc w magii powabu zatrzymać dłoni splot.

Przymilnie kołysząc biodrami z ażuru jedwabiu
tkanego czarem preciozy w modny teraz wzór
przenosi wieki w gody przysięgi i zdrady,
nim w napiętej strunie kibici zastygnie w jedną z Muz.

Copyright by Marek Sienkiewicz, 2011.

Advertisements

One thought on “Hiszpański taniec

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s